126 Jaar Verraad van de Sociaaldemocratie

* Tip voor de mensen die liever luisteren dan lezen: Aflevering #10 is een luisterversie van dit artikel. Je vindt ‘m op Soundcloud of Spotify.

Ter ere van de 126ste verjaardag van Nederlandse sociaaldemocratie, gaan we in op de destructieve rol die de sociaaldemocratie heeft gespeeld in sociale bewegingen. De sociaaldemocratie is meer dan een eeuw lang onmisbaar geweest in het in toom houden van meer radicale en revolutionaire bewegingen. Door hervorming als hoogste doel te stellen, in plaats van als middel in het hogere doel van bevrijding, hebben sociaaldemocraten het systeem niet verbeterd, maar de onderdrukkende mechanismen verfijnd en verstevigd.

Soms komt onder links een heimwee op naar de gloriedagen van de sociaaldemocratie, waar alles zo gelijk verdeeld leek te zijn. Hopelijk kan deze blik op de geschiedenis bijdragen aan een beter begrip van de rol en functie van de sociaaldemocratie, zodat we in de 21ste eeuw bewegingen kunnen richten op revolutie in plaats van uitsluitend hervorming.

Een SDAP congres in 1905

Door Rafel

De moeilijke verhouding tussen sociaaldemocratie en socialisme

Op 26 augustus 1894 werd de Nederlandse sociaaldemocratie geboren in de vorm van de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (SDAP), als afsplitsing van de radicalere Sociaal-Democratische Bond (SDB). De SDAP zag zichzelf als het ‘pragmatisch’ alternatief op de ‘onhaalbare’ revolutionaire doelstellingen van de anarchistisch georiënteerde SDB.

Belangrijk om te weten is dat in deze tijd Continue reading “126 Jaar Verraad van de Sociaaldemocratie”

Hoe verandering gebeurt en welke invloed wij daar op hebben

We zien verandering gebeuren. Als we scherp opletten, herkennen we wanneer we momentum hebben. Het is nu. Nu is de tijd om compromisloos verandering te forceren.

Duizenden mensen in Rotterdam op de demonstratie tegen anti-zwart geweld, 5 juni 2020. Foto door: Kick Out Zwarte Piet

Door Rafel

Terwijl we in een ongekende tijd van opstand en revolutionair sentiment leven, zien we voor onze neuzen de grootste paradox van de liberale democratie zich ontvouwen: de politiek van uitsluiting en inkapseling. Onder dreiging van instorting past het systeem zich aan om nog zoveel mogelijk intact te blijven. Degenen die de status quo hebben doorbroken, worden keihard onderdrukt en gemarginaliseerd. Tegelijkertijd haasten machthebbers zich om de eisen van het volk bij te benen, in een poging op hun wankele troon te kunnen blijven zitten.

In dit artikel ga ik in op hoe verandering werkt binnen een systeem, ervan uitgaande dat het systeem nog niet omver geworpen wordt. Die dynamiek is niet alleen razend interessant, het is essentieel voor ons als activisten, organizers en strijders om te herkennen hoe en wanneer het gebeurt, wanneer het zich voor onze ogen afspeelt. Het is belangrijk om het te herkennen, want wanneer je het ziet gebeuren, weet je wanneer een beweging momentum heeft. Wanneer de beweging moet door duwen, moet blijven forceren, niet genoegen moet nemen met minder.

 

“Bestrijd haat met liefde”

Om te begrijpen hoe verandering werkt, is het essentieel om het witte, liberale beeld van goed en slecht te dekoloniseren. Dat vreedzaam goed is en gewelddadig slecht, is een grove, witte, kapitalistische leugen. Continue reading “Hoe verandering gebeurt en welke invloed wij daar op hebben”

Zwart verzet verdient alle ruimte, ook tijdens Corona

Zwart verzet is meer dan gerechtvaardigd. Zwart verzet is nodig. Zwart verzet is goed. Zwart verzet verdient alle steun. De enige vraag in Coronatijd is niet of we überhaupt moeten demonstreren, maar hoe we elkaars veiligheid nog beter kunnen waarborgen.

Het protest van 1 juni op de Dam <3

Door Rafel

Terwijl er voor Nederland historische aantallen samenkomen op een antiracisme demonstratie, vinden witte mensen altijd een manier om te klagen dat het niet goed is.

Ik wil hier op ingaan en een paar reflecties delen op de 1,5m situatie op de demonstratie. Een gevaar hiervan is dat het afleidt van waar het om zou moeten gaan: zwarte levens. Dodelijk racistisch politiegeweld. Honderden jaren van witte suprematie. De geschiedenis van kolonialisme en de onmiskenbare verbanden met geïnstitutionaliseerd racisme van vandaag de dag. Dit was de reden waarom we op de Dam waren in de eerste plaats, en het was het dubbel en dwars waard. We waren met super veel en daar moeten we blij mee zijn. Het betekent dat de beweging groeit. Laten we daar trots op zijn en niet verzanden in een wellesnietes of we dit hadden moeten doen of niet. Zwarte mensen worden massaal vermoord. Racisme vernietigt levens, ook in Nederland. Het allerminste wat je kan doen is je solidariteit betuigen met de opstand tegen politiegeweld.

Toch is het goed om na te denken over het probleem van 1,5m afstand, wat niet makkelijk is in een massa mensen. Het is duidelijk dat de beweging groeit, dus we zullen dit probleem (gelukkig!) nog vaker tegenkomen. Wat we ook vaker zullen tegenkomen is het witte establishment dat Corona aangrijpt als excuus om zwart verzet af te keuren.

Continue reading “Zwart verzet verdient alle ruimte, ook tijdens Corona”